Dyspersja

Karolina Kindler-Skowronek

Urodzona w Sosnowcu. Absolwentka ASP we Wrocławiu, wzornictwo, projektowanie szkła. Uzyskała Dyplom w 2005 w pracowni prof. Małgorzaty Dajewskiej. Artystka szkła, malarka, graficzka, fotografka, animatorka i menedżerka kultury.  Od 2005 roku współpracuje z drukarniami, wydawnictwami oraz wieloma instytucjami jako freelancer projektując grafikę użytkową. Pracowała również z młodzieżą ucząc zasad projektowania graficznego i prowadząc zajęcia artystyczne. Stworzyła od podstaw zawierciańską Galerię Stara Łaźnia, która dzięki jej zaangażowaniu pozyskała ogromną kolekcję szkieł oraz pamiątek po nieistniejącej już HSG Zawiercie.
Jako kuratorka i dyrektorka MOK Zawiercie stworzyła przestrzenie ekspozycyjne w dwóch zawierciańskich galeriach sztuki. Była kuratorką i twórczynią kilkudziesięciu ekspozycji takich artystów jak: prof. Zbigniew Bajek, Jacek Rykała, Zbigniew Podsiadło, Ludwik Fiedorowicz, Bogdan Kupczyk, dr Agnieszka Leśniak-Banasiuk i wielu innych. Zajmowała się również organizacją wydarzeń kulturalnych i imprez masowych przyciągających kilka tysięcy widzów, odpowiadając w ten sposób na zapotrzebowanie różnych grup odbiorców.
Zajmuje się promocją historii materialnej i niematerialnej Huty Szkła Kryształowego „Zawiercie”. Jej projekty tyczące szkła zagłębiowskiego za jej staraniem otrzymały wsparcie finansowe z programów MKIDN i były realizowane m.in. wraz z Pałacem Schoena Muzeum w Sosnowcu, Muzeum Narodowym we Wrocławiu, Centrum Dziedzictwa Szkła w Krośnie czy Fundacją Fly with Art.

W ostatnim czasie blisko współpracowała z Pałacem Schoena Muzeum w Sosnowcu opiekując się Działem Szkła a obecnie jest Kuratorką w Galerii Stara Łaźnia w Zawierciu.

Poza pracą zawodową maluje, rysuje, fotografuje oraz tworzy obiekty szklane z wykorzystaniem własnej techniki. Kuratorka prawie 100 wystaw. Autorka i uczestniczka ponad 70 wystaw krajowych i zagranicznych oraz międzynarodowych projektów interdyscyplinarnych. Uczestniczka Sosnowieckich Spotkań Artystycznych.

Szkło

Szkło jest materiałem wyjątkowo trwałym. To roztopiona skała. W swej zastygłej formie może istnieć przez kilka tysięcy lat. Na jego powierzchni pod wpływem czynników zewnętrznych pojawia się cienka warstewka patyny, którą jednak można usunąć bez uszczerbku dla przedmiotu. Jakże trafny w tym kontekście jest wybór Karoliny Kindler-Skowronek, która w swej twórczości wybrała szkło jako nośnik pamięci.

Artystka zatapia w szkle oryginalne fotografie, tworząc rodzaj artystycznych inkluzji. Są niczym owady zamknięte w bursztynie. To zdjęcia nie przypadkowe: przedstawiają postacie dla artystki ważne, przypominają o relacjach, które ją ukształtowały. Niekiedy jest to wizerunek członka rodziny, niekiedy artysty, który wpłynął na jej postrzeganie świata. Kindler poprzez działanie twórcze przeniesie go poza granicę własnego pamiętania, poza granicę percepcji któregokolwiek ze współczesnych odbiorców. Pamięć o osobach ze zdjęcia połączy się z pamięcią o utalentowanej artystce Karolinie Kindler-Skowronek, która tworzyła na początku XXI wieku. Sztuka bowiem jest nie tylko rodzajem rozmowy ze zmarłymi, lecz także z pokoleniami, które nadejdą.

Szkło to materiał szczególny – to ciecz przechłodzona, która wolno, lecz nieustannie płynie. Tak samo niezauważenie, lecz stale, zmienia się nasza osobowość. Kindler-Skowronek wykorzystuje zatrzymaną dynamikę szkła, aby zmaterializować coś jeszcze bardziej lotnego: swą myśl, ideę, dążenie. Za pomocą materii i przenikającego ją światła buduje wielowymiarowe metafory, które odbiorca może postrzegać za pomocą zmysłów, emocji i intelektu. Znaczenia rozdrabniają się, mienią, odsłaniając i tworząc nowe konteksty. Odbiorca może podążać za intencją artystki, lecz także szukać w sobie własnych odpowiedzi – stale takich samych, lub zmiennych, jak sama natura szkła. I sztuki.

Małgorzata Malinowska-Klimek

Dispersion

Karolina Kindler-Skowronek

Born in Sosnowiec, the artist is a graduate of the Academy of Fine Arts in Wrocław – product and glass design. She completed her studies in professor Dajewska’s studio in 2005. Pursuing glass art, painting, graphics, photography, she is also culture animator and manager. Since 2005, she has cooperated as a freelancer with printing and publishing houses, as well as many other institutions designing utilitarian graphics. She has also worked with young people teaching them the principles of graphic design and running art classes. She has established Stara Łaźnia Gallery in Zawiercie, which – owing to her dedication – has obtained a huge collection of glass and other memorabilia remaining after the no longer existent HSG Zawiercie glassworks.

As the curator and director of the Zawiercie Municipal Culture Centre, she has created exhibition spaces in two art galleries in the city. She has curated and created a few dozen exhibitions of artists such as professor Zbigniew Bajek, Jacek Rykała, Zbigniew Podsiadło, Ludwik Fiedorowicz, Bogdan Kupczyk, Agnieszka Leśniak-Banasiuk, PhD, and many others. She has also organized cultural events and mass events which attracted a few thousand viewers, thus responding to the needs of various audience groups.

She pursues promotion of material and non-material history of the „Zawiercie” Crystal Glassworks. Her projects connected with glass from Zagłębie received financing as part of programs of the Ministry of Culture and National Heritage and were implemented together with the Schoen Palace Museum in Sosnowiec, the National Museum in Wrocław, Glass Heritage Centre in Krosno and Fly with Art Foundation.

Recently, she has closely cooperated with the Schoen Palace Museum in Sosnowiec, taking care of the glass department there. Currently, she is the curator of Stara Łaźnia Gallery in Zawiercie.

Apart from her professional work, she pursues painting, drawing and photography. She also creates glass objects with the use of her own technique. She has curated over 100 exhibitions, she also held and participated in over 70 national and international ones. Furthermore, she takes part in international interdisciplinary projects. Participant of Sosnowieckie Spotkania Artystyczne (Sosnowiec Art Meetings).

Glass

Glass is a particularly durable material. As it is molten rock, it can remain in its solidified form for a few thousand years. Under the influence of external factors, a thin layer of patina appears on its surface, yet it can be removed without any damage to the object. Karolina Kindler-Skowronek’s choice to use glass as a vehicle for memory in her creative output is very appropriate in this context.

The artist embeds original photographs in glass, creating a type of artistic inclusions. They are like insects encased in amber. The photos are not accidental: they depict persons important for the artist, reminding of the relationships which formed her. Sometimes, this is an image of a family member, sometimes an artist who has exerted impact on her perception of the world. Through her creative pursuit, Kindler-Skowronek will transport the person beyond the limit of her own recollection, beyond the limit of perception of any contemporary viewer. The memory of the persons in the photos will be combined with the memories of the talented artist Karolina Kindler-Skowronek, active in the early 21st century. After all, art is not only a manner of conversation with the dead, but also with the generations to come. 

Glass is a unique material – it is a supercooled liquid, which flows slowly but ceaselessly. Our identity changes just as imperceptibly and continuously. Kindler-Skowronek uses the frozen dynamics of glass to materialize something even more volatile: her thought, idea, yearning. By means of matter and permeating light, she builds multidimensional metaphors, which the viewer may perceive by means of senses, emotions and intellect. Meanings crumble into particles and shimmer, revealing new contexts. The viewer may follow the artist’s intention or seek their own answers within themselves, constant or variable – so is the very nature of glass. And art.

Małgorzata Malinowska-Klimek

Translated by Monika Hartman.